Delfiny z Pern by McCAFFREY ANNE

Author:McCAFFREY ANNE [McCAFFREY ANNE]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2011-03-17T05:52:51+00:00

T’liona drażniły ustawiczne napomnienia ze strony szefa rekrutów, H’mara, żeby nie zaniedbywał swojego smoka z powodu nowego hobby, delfinów. Trzymał jednak język za zębami, szczególnie wtedy, kiedy Gadareth gwałtownie protestował tłumacząc H’marowi – a co ważniejsze jego spiżowcowi Janarethowi – że ani przez moment nie czuł się lekceważony, a delfiny pomagają mu nawet utrzymać czystość.

Przez większość wieczorów T’lion był wyznaczany jako jeździec mający przewieźć harfiarza Boskoneya z Rajskiej Rzeki do Budynków Administracji. Bardzo lubił Boskoneya, więc zadanie to nie było dla niego ciężarem. Pozwalało mu także, w przypadku nieco wcześniejszego przylotu, na poświęcenie kilku chwil, by lepiej poznać Kiba i Afo, członków stada z Rajskiej Rzeki, oraz by przekazać im pozdrowienia od Natuy, Tany i Boojiego. Czasami spotykał się z Alemim, który dziękował stadu za pomoc w połowach i informacje o pogodzie.

–Stado wykonuje również służbę wartowniczą – powiedział mu Alemi uśmiechając się. – Pływa wzdłuż wybrzeża należącego do Siedliska, żeby zapobiec lądowaniu nowych intruzów. W ten sposób unikniemy skompromitowania ciebie, T’lionie, chociaż mogę zapewnić, że jesteśmy naprawdę wdzięczni za pomoc, jaką nam okazałeś dwa miesiące temu.

T’lion wzruszył ramionami i uśmiechnął się.

–Byle tylko nie dowiedział się o tym mój komendant.

–Na pewno od nas się o tym nie dowie.

T’lion lekko zmarszczył brwi.

–Lecz w ten sposób tylko wy jesteście chronieni – wskazał ręką na wschód. – Tam znajduje się ogromny, zupełnie nie strzeżony kawał lądu – od tego miejsca aż po Siedlisko Południowe.

Teraz z kolei Alemi wzruszył ramionami.

–Słuchaj, to nie jest mój problem. Nie mówię zresztą, że nie złożę odpowiedniego meldunku, jeżeli w czasie rejsu zobaczę innych intruzów.

–Macie tutaj tyle ziemi – stwierdził T’lion, powoli kiwając głową.

–Chłopcze, nie możesz kłopotać się o wszystko. I tak zasługujesz na pochwałę za wzięcie na siebie dodatkowych obowiązków. A teraz pomóż mi nakarmić te rybie mordy.

–Ciii… – T’lion wyglądał na zakłopotanego. – Nie lubią, kiedy nazywa się je… – i połknął to okropne słowo.

Alemi się roześmiał.

–Ja mam ich dyspensę! Jestem rybakiem. – Po czym oficjalnie przedstawił T’liona.

–Nie trza! – odparł Kib podnosząc głowę nad powierzchnię wody. – Tana i Natua powiedzieć. Dobry człowiek, jeździec smoka.

–O, dziękuję – zawołał T’lion bardzo zadowolony z tak ciepłego przyjęcia.

–Zaszyć Boojie – Kib włożył nos do wody i opryskał T’liona.

–Umrę z przeziębienia przez te rozmowy z delfinami – stwierdził T’lion, wyżymając przód przemoczonej koszuli. – Teraz już nauczyłem się brać ze sobą zapasowe ubranie. Dobrze, że nie udało mu się dosięgnąć mojej kurtki.

–Ja natomiast nauczyłem się w ogóle nie nosić ubrania – zauważył Alemi z porozumiewawczym uśmiechem. Jego opalone ciało osłaniała tylko opaska na biodrach. Dla wielu rybaków stanowiła jedyny strój w czasie gorącej pory roku. – A więc, Afo, gdzie jutro będą ryby?

Afo przekazała mu informacje uzyskane między innymi dzięki „odczytowi” sonaru.

–Wiedzą, gdzie są ławice ryb, ale potrafią określić to miejsce jedynie czasem potrzebnym na odebranie sonatowego echa – wyjaśnił Alemi. – Zaczynam dochodzić do perfekcji w obliczaniu tą drogą odległości.

–To jest… naprawdę zadziwiające – przyznał T’lion z wielkim przejęciem.

–Ach, to drobiazg w porównaniu z zszyciem rany Boojiego – Alemi uśmiechnął się widząc zdziwienie T’liona. – Słyszeliśmy o wszystkim. Potrafią przekazywać sobie ogromną ilość informacji… jeżeli mają na to ochotę.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.